Όλοι αισθανθήκαμε εθνική υπερηφάνεια με την πανηγυρική έλευση της φρεγάτας «Κίμων». Ήταν πράγματι συγκινητική η υποδοχή του υπερσύγχρονου πλοίου από το αντίγραφο της αρχαίας τριήρους, της «Ολυμπιάδος», και από το θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ» των νικηφόρων Βαλκανικών Πολέμων.
Η Ελλάς είναι χώρα παραθαλάσσια με μεγάλη ακτογραμμή και χώρα νησιωτική με επίκεντρο το Αρχιπέλαγος. Είναι απαραίτητη η ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού μας για να θωρακίσουμε την Άμυνά μας, για να προστατεύσουμε τις θαλάσσιες διαδρομές στον πόλεμο και στην ειρήνη και για να ενισχύσουμε τον γεωπολιτικό ρόλο μας ως ναυτική δύναμη. Μην ξεχνούμε ότι στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13 οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι μάς δέχθηκαν ως συμμάχους κυρίως λόγω του Ναυτικού μας, το οποίο τελικά κατανίκησε τον Οθωμανικό Στόλο.
Η παρουσία της τριήρους και του Αβέρωφ εμπεριείχε ισχυρούς συμβολισμούς. Η συνέχεια του Ελληνισμού είναι παρούσα και στην ξηρά, και στη θάλασσα. Τα ονόματα των τεσσάρων νέων φρεγατών τύπου Bellhara τιμούν τη ναυτοσύνη των Αρχαίων Ελλήνων. Τρία ονόματα αναφέρονται σε Αθηναίους στρατηγούς που αξιοποίησαν τον στόλο (Κίμων, Θεμιστοκλής, Φορμίων) και ένα αναφέρεται στον Κρητικό Νέαρχο, ναύαρχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Πιστεύω ότι ο συμβολισμός θα ήταν πιο ισχυρός αν στην υποδοχή του Κίμωνος μετείχε και ένα αντίγραφο Βυζαντινού Δρόμωνος. Η Ελληνική Ιστορία δεν κάνει άλμα από τον Αλέξανδρο στο 1821 και στο 1912. Ο Βυζαντινός Ελληνισμός είχε θαυμαστές επιδόσεις στις θάλασσες και στις ναυμαχίες. Όταν χάθηκε η ναυτική ισχύς και ο έλεγχος των θαλασσών παραχωρήθηκε σε Γενουάτες και Βενετούς, άρχισε και η παρακμή της Ρωμανίας, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο Δρόμων, δηλαδή δρομέας, ήταν ο κύριος τύπος βυζαντινού πολεμικού πλοίου. Θα μπορούσε να κατασκευασθεί ένα αντίγραφο για το Πολεμικό Ναυτικό και να ονομασθεί «Καλλίνικος ο Πυρπολητής». Ήταν ο Έλληνας από την Ηλιούπολη (σημερινό Μπααλμπέκ) του Λιβάνου, ο οποίος εφηύρε το περίφημο «Υγρόν Πυρ». Η Ελληνική Φωτιά, όπως την ονομάζει ο Κωστής Παλαμάς, είχε μία μυστική σύνθεση ευφλέκτων υλών και αντιμετώπισε επιτυχώς πολλούς στόλους αντιπάλων της Κωνσταντινουπόλεως.
Ο σύγχρονός μας Αμερικανός Διεθνολόγος και σύμβουλος Προέδρων των ΗΠΑ Edward Luttwak, στο βιβλίο του για την Υψηλή Στρατηγική της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αναφέρεται με θαυμασμό στα κατορθώματα του Βυζαντινού Ναυτικού με τους Δρόμωνες και με αξιόμαχους ναυτικούς. Ο συγγραφέας βασίζεται σε κείμενα των Αυτοκρατόρων Λέοντος Στ΄ και Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου και παρατηρεί ότι από τον 7ο μέχρι τον 12ο αιώνα ο αυτοκρατορικός στόλος ήταν ο από μηχανής Θεός για το Ελληνορθόδοξο κράτος της Κωνσταντινουπόλεως. Στην ακμή του το Βυζαντινό Ναυτικό αποτελείτο από 150 πλοία και 28.000 ναύτες, κυρίως Χριστιανούς από την Ανατολική Μεσόγειο και τη Σικελία.
Για να είμαι δίκαιος οφείλω να συγχαρώ το Πολεμικό Ναυτικό μας, το οποίο ήδη έχει αναδείξει μία μορφή του Βυζαντίου, δίνοντας σε μία φρεγάτα το όνομα του Αυτοκράτορος Νικηφόρου Φωκά. Εξ άλλου και ο Στρατός Ξηράς θυμάται τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, πχ στο έμβλημα της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοικήσεως Ηπείρου και Μακεδονίας (πρώην Γ’ ΣΣ), ενώ ένας σχηματισμός της Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιεί μία φράση του Αυτοκράτορος της Νικαίας Αγίου Ιωάννου του Βατάτζη.
Αν δεν τιμήσουμε τους Δρόμωνες και τον Βυζαντινό Πολιτισμό θα τους οικειοποιηθούν κάποιοι γείτονες, που πλαστογραφούν συστηματικά την Ιστορία μας.
Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 24.1.2026
